het pistool van Maigret by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Tags: Detectives
ISBN: 9789044904659
Publisher: Bruna Pockethuis
Published: 1986-08-14T22:00:00+00:00

zijn. Ik denk dat ze ieder ogenblik beneden kan komen...' 'Dank u.' 'Kan ik niet...'

Alain had al opgehangen. Hij was dus niet zo stom. Hij moest gemerkt hebben, dat hij gevolgd werd. Liever dan zelf in de verschillende hotels te gaan, had hij besloten, op te bellen vanuit een publieke telefooncel of vanuit een bar.

De chef der receptie hield weer een hoorn voor Maigret in de hand.

'Weer voor u, mijnheer Maigret.'

Deze keer was het Pyke, die hem vroeg of hij met hem

ging lunchen.

'Het is beter dat ik hier blijf.' 'Hebben mijn mannen succes gehad?' 'Niet helemaal, maar dat is niet hun schuld.' 'Ben je het spoor kwijt?' 'Hij komt hier zeker.'

'Ze blijven in ieder geval tot je beschikking.'

'Als je het goed vindt, zou ik graag Fenton houden.'

'Houd Bryan. Veel beter. Hij is heel schrander. Zie

ik je dan vanavond misschien?'

'Misschien vanavond.'

Hij ging naar de twee mannen toe, die zaten te praten, maar zwegen, toen hij er aan kwam. Bryan moest aan Fenton verteld hebben, wie hij was, want de rossige man deed berouwvol.

'Mijnheer Fenton, ik dank u wel. Ik heb het spoor van de jongeman. Vandaag heb ik u niet meer nodig.

Drinkt u nog een glas wijn?' 'Dank u, niet in diensttijd.'

'Mijnheer Bryan, ik zou graag willen, dat u in de grill ging lunchen, in de buurt van de dame, die een deux-pièces met blauwe bloemetjes draagt. Probeert u haar te volgen, als ze weggaat.'

Er speelde een glimlachje om de lippen van Bryan, toen hij zijn collega weg zag gaan. 'U kunt op me rekenen.'

'U kunt de rekening op mijn naam laten schrijven.' Maigret had dorst. Hij had al langer dan een half uur dorst. Omdat hij de diepe fauteuils te warm vond, stond hij op en slenterde wat door de hal, slecht op zijn gemak tussen die Engels pratende mensen, die allemaal een reden hadden hier te zijn. Hoeveel keren zag hij de deur draaien, die bij elke duw een zonnestraal op de muur wierp? Nog heel wat keren. Het was een onophoudelijk gaan en komen. Auto's stopten, reden weer weg, oude gemakkelijke taxi's, zo typerend voor Londen, Rolls-Royces, of Bentley's met onberispelijke chauffeurs, en de beste race-auto's. Zijn keel werd dik van de dorst, en waar hij stond, kon hij de bar zien, vol gasten, de bleke martini's die uit de verte zo fris leken in hun beslagen glazen, de whisky's, die de klanten, staande aan de bar, in hun hand hielden.

Als hij erheen ging, verloor hij de deur uit het oog. Hij kwam wat dichterbij, ging weer terug en had spijt, dat hij Fenton weg had laten gaan, die zijn plaats een paar minuten had kunnen innemen.

En dan Bryan, die maar zat te eten en te drinken. Maigret begon ook honger te krijgen. Hij ging zuchtend weer zitten, toen een oude heer met spierwitte haren, die in de stoel naast de zijne zat, op een elektrisch belletje drukte, dat Maigret niet gezien had. Even later boog een ober in een kort wit jasje voor hem.

'Een dubbele scotch met ijs.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.